Grootste LinkedIn irritaties

De meeste mensen lezen na aankoop van een elektrisch apparaat geen gebruikshandleiding. Ze sluiten het apparaat aan en de handleiding wordt er pas bijgehaald als er problemen zijn. Dit zelfde gedrag vertonen mensen bij het gebruik van LinkedIn. Een profiel wordt aangemaakt, ingevuld en men gaat aan de slag, zonder zich te verdiepen in de ´gebruikershandleiding´ van LinkedIn. Nu kan LinkedIn bij verkeerd gebruik niet defect gaan, het ergste wat je kan overkomen is dat je account geblokkeerd wordt.

Toch is enige zorgvuldigheid in het gebruik van LinkedIn aan te raden. Zouden mensen zich verdiepen in de gebruikershandleiding van LinkedIn dan worden de volgende veel voorkomende irritaties voorkomen. Daarnaast neemt door het volgen van de spelregels de effectiviteit van je LinkedIn netwerk toe.

Een dubbele identiteit

Geregeld kom je op LinkedIn mensen tegen met meerdere accounts. Zoek je collega’s, studiegenoten of andere bekenden dan is het een gok naar welke van de accounts je jouw uitnodiging kan sturen. Je sociale netwerk wordt hierdoor ineens een stuk minder effectief, terwijl je een inactieve account heel eenvoudig verwijdert. Het is een kleine moeite.

Tweetspam

LinkedIn is een compleet ander sociaal netwerk dan Twitter. De mensen die zijn aangesloten, het doel en de interactie op LinkedIn verschillen van die van Twitter.

Toch stellen mensen LinkedIn zodanig in dat alle Twitter berichten ook op LinkedIn worden getoond. Hiermee informeren zij al hun LinkedIn contacten wanneer ze boodschappen doen, de kinderen naar school brengen, ze naar een verjaardag geweest zijn, wie er aanwezig waren of wanneer ze een bak koffie gaat drinken.

Het gevolg van deze instelling is dat mensen, die hier niet op zitten te wachten, jou als contact verwijderen of je berichten verbergen. Weer een gemiste kans om LinkedIn effectief in te zetten.

Zak over je hoofd

Een account zonder foto is alsof je op een netwerkborrel verschijnt met een papieren zak over je hoofd. Iets wat ik in de praktijk nog niet ben tegen gekomen terwijl ik op LinkedIn nog veel accounts zonder foto tegenkom. LinkedIn is een sociaal netwerk, waar mensen je leren kennen, met je kennis maken, potentiële contacten een beeld van je vormen en je vertrouwen kweekt. Hier hoort een foto bij. Een duidelijke, nette en zakelijk foto die uitstraalt wie jij bent. Bedenk daarbij dat veel mensen nu eenmaal makkelijker gezichten onthouden dan namen.

Vrienden die geen vrienden zijn

Soms twijfel ik aan mijn verstandelijk vermogens als ik de persoon die met mij wil linken onder het mom van ´Has indicated you as a friend´ helemaal niet ken. Wees zeer voorzichtig met het bestempelen van mensen als ‘vriend’ als je serieus genomen wilt worden.

Anonieme LinkedIn-ers

Echt ze zijn er op LinkedIn. Mensen die lid zijn van een sociaal netwerk en zich verborgen houden. Je weet dat deze mensen je profiel hebben bezocht. Het zijn de ‘Anonymous LinkedIn User’. Zouden deze mensen op een netwerkbijeenkomst ook achter een paal of deur gaan staan zodat niemand ze ziet en weet wie ze zijn?

Tip: voordat je gebruik maakt van een nieuwe applicatie of elektronisch apparaat: rtfm

Heb jij nog aanvullingen op deze irritaties?

Wat heb jij anderen te bieden?

Superlijm

Twijfel is een van de grootste saboteurs om je doelen en dromen te realiseren. Gedachten als ‘Kan ik dat wel?’, ‘Hier zit toch niemand op te wachten!’, ‘Is het wel goed genoeg?’, ‘Verdien ik dan wel genoeg?’ functioneren als superlijm. Deze gedachten verlammen je en zorgen dat je niet in actie komt. Jouw vooroordelen bepalen naast het beeld van jezelf, wat je voor anderen betekent.

Dromen

Geregeld vraag ik mensen wat zij diep in hun hart zouden willen doen, waar ze gelukkig van worden. Zij vertellen me dan over hun dromen en wat zij daarmee voor anderen kunnen betekenen. ‘Kunnen betekenen’ omdat de dromen vrijwel altijd worden gevolgd door een of meerdere twijfels. Door de twijfels blijven dromen dromen en worden dromen niet omgezet in een actie.

Gierig

Het komt dan wel eens voor dat zo’n twijfelaar verschikt opkijkt als ik hem/haar van gierigheid beticht. Deze twijfelaars ontzeggen anderen de grootheid die zij in zich hebben. Zoals Nelson Mandela het heeft verwoord (variatie op zijn quote):

Onze grootste angst is niet dat we onvolmaakt zijn.
Onze grootste angst is dat we mateloos krachtig zijn
Het is ons Licht, niet onze schaduw die ons het meest beangstigt

We vragen onszelf: wie ben ik om briljant te zijn, prachtig, talentvol, fantastisch?

Je onbelangrijk voordoen bewijst de wereld geen dienst.
Er is niets verlicht aan je klein te maken opdat andere mensen zich bij jou niet onzeker zullen voelen.
Wij zijn allemaal bedoeld om te stralen als kinderen.
Het is niet alleen maar in sommigen van ons, die is in iedereen!
En als wij ons Licht laten stralen geven we onbewust andere mensen toestemming hetzelfde te doen.
Wanneer wij van onze eigen angst bevrijd zijn, bevrijdt onze aanwezigheid vanzelf anderen.

Wat houdt jou tegen je hart te volgen?

Het nut van tegenslagen.

Het roer omgooien

Man, 53 jaar maakt droomreis na plotseling overlijden van een collega.
Vrouw, 36 jaar maakt een carrière switch na gedwongen ontslag.
Man, 48 jaar volgt zijn hart na burn-out.

Zomaar enkele voorbeelden uit mijn directe omgeving van mensen die het roer in hun leven omgooien.

Uitstel

Veranderingen in je leven gebeuren geleidelijk en onzichtbaar. Je kiest een opleiding op een leeftijd waarop je vaak nog niet precies weet wat je wilt. Je gaat werken en je verantwoordelijkheden groeien. Tot het moment waarop je ontdekt wat je graag zou willen doen, welke droomreis je wilt maken of dat je werk niet meer zo leuk is.

Onderzoek heeft uitgewezen dat niemand graag kwijt raakt wat hij heeft. Op dat moment je hart volgen of kiezen voor je droom is niet zo eenvoudig. Dus stel je de droomreis, je keuzes uit totdat de kinderen de deur uit zijn, de hypotheek is afgelost of zelfs totdat je met pensioen bent.

Tegenslagen

Dan als vanuit het niets overlijdt een collega, word je ontslagen of krijg je een burn-out. Het lijkt dat er eerst iets ernstig moet gebeuren dat mensen wakker schudt. Deze tegenslagen zetten de wereld zoals je die kent compleet op zijn kop. Alle zekerheden storten als een kaartenhuis in elkaar. Dit creëert de benodigde ruimte die ontbrak om opnieuw te kiezen.

Koester je tegenslagen, ze houden je alert om bij jezelf te raden te gaan wat je werkelijk belangrijk vindt.

‘Het is de tegenwind die de vlieger doet opstijgen.’

Prijs versus waarde

Twee kanten van de medaille

In het Tijdschrift voor Coaching (nummer 2, juni 2011) staan twee artikelen die de dienst coaching belichten. Het ene artikel gaat over de wijze waarop coaches tegen de dienst aankijken. Het tweede artikel gaat over hoe opdrachtgevers ertegenaan kijken. Het is interessant te lezen hoe verschillend deze twee groepen omgaan met de dienst, de prijs en de toegevoegde waarde.

Wat mij vooral opvalt is dat voor coaches het uurtarief een belangrijk onderwerp is terwijl voor de opdrachtgevers dit helemaal geen criterium blijkt te zijn. Opdrachtgevers kijken met name naar de opbrengst, de toegevoegde waarde van coaching.

Je oogst wat je zaait

Deze misvatting zie je ook vaak in de verkoop terug. Verkopers die in de veronderstelling zijn dat de prijsstelling van hun producten te hoog is, dat ze te duur zijn vergeleken met de concurrentie. Interessant is dan te horen met welke argumenten deze verkopers terugkomen als ze de order niet gegund wordt. De opdracht is naar X gegaan op basis van prijs.

Het principe is van alle tijden ‘Je oogst wat je zaait’. Wanneer je denkt dat kan ik niet, is de kans zeer groot dat het je ook niet lukt. Zo werk het ook met het vooroordeel ‘ te duur’. Als je denkt we zijn te duur is de kans groot dat de klant je afwijst op de prijs. Niet omdat de prijs daadwerkelijk veel te hoog is, maar omdat je niet in staat bent geweest de toegevoegde waarde voor de klant van je product/dienst duidelijk te maken.

Denk je daarentegen dat je de beste oplossing hebt die je klant de meeste waarde oplevert dan zal je ook de argumenten gebruiken om dit te bewijzen. Met als resultaat……. de opdracht zonder korting.

De zakelijke balans

Voor de verkopers die in de veronderstelling zijn dat klanten alleen en uitsluitend op prijs kiezen deze uitspraak van John Ruskin (1819-1900):

“It’s unwise to pay too much, but it’s unwise to pay too little. When you pay too much you lose a little money, that is all. When you pay too little, you sometimes lose everything, because the thing you bought was incapable of doing the thing you bought it to do.
The common law of business balance prohibits paying a little and getting a lot. It can’t be done. If you deal with the lowest bidder, it’s well to add something for the risk you run. And if you do that, you will have enough to pay for something better!”

Vreemde handen zitten aan mijn kindje!

“A Car is Born”

In 2005 volgde ik op Discovery Channel de programma’s van Mark Evans waarin hij een vliegtuig, een helikopter, auto’s en motoren bouwde of opknapte. Een van deze programma’s ging over de bouw van een Porsche 356 Speedster replica.

Dit model en de bouw van deze auto hebben me sindsdien niet meer losgelaten. In september 2007 ben ik zelf gestart met de bouw van een Porsche 356 Speedster replica (www.metdewindindeharen.nl).

Reflectie tijdens de bouw

Tot aan de bouw was ik gewend van tevoren te weten hoe mijn doelen te  realiseren. De bouw van de Speedster werd een project waarvan weliswaar het einddoel helder was, maar de wijze waarop dit aandoel te realiseren zeker niet. Ik heb nog nooit een auto gebouwd en ken ook geen mensen in mijn omgeving met deze ervaring. Laat staan dat ik weleens in een Speedster gereden heb.

Ik kwam er al snel achter dat ik geen kant-en-klaar kit had gekocht en steeds oplossingen moest bedenken voor de problemen die ik tegenkwam. Op de een of andere manier had ik het volste vertrouwen dat ik deze problemen zou oplossen en ben dan ook nooit boos geworden of ben mijn geduld verloren. Terwijl ik best suffe dingen heb gedaan; onderdelen wegdoen die ik uiteindelijk nog nodig bleek te hebben, onderdelen verkeerd monteren, onderdelen kapot maken tijdens het demonteren of de lak beschadigen.

Verder heb ik tijdens de bouw van de Speedster geleerd:

• Te vertrouwen op de technische keuzes die ik maak na me verdiept te hebben in de materie.
• Het project op te delen en stap voor stap de bouw consequent uit te voeren.
• Hulp te vragen bij problemen waarvoor ik zelf geen oplossing heb en die zaken waarvan ik geen of onvoldoende kennis heb, uit te besteden.

Transformatie

De Speedster was de afgelopen 4 jaar een bouwproject, dit is de afgelopen maanden veranderd in een auto. Ik snapte voorheen niet waarom iedereen het zo knap vond wat ik doe. Nu groeit, naar mate het beoogde einddoel nadert, bij mij de trotsheid.

Onthechting

Voordat de Speedster de weg op kan, staat de auto bij een VW garage voor een technisch controle. Na 4 jaar is de garage ineens heel erg leeg. Zonder mijn aanwezig zitten vreemde handen aan mijn kindje. Maar binnen enkele dagen komt ze weer thuis. Ik hoop dan ook op een mooi najaar.

Gebrek aan (proces)technici in Rotterdamse havengebied – lokaal probleem

Binnen Zuid-Holland en Brabant zijn er diverse industrieclusters waar behoefte is aan  (proces)technisch personeel. Denk hierbij aan de Moerdijk, Drechtsteden en het Rotterdamse havengebied.

Lokaal probleem

Wat me opvalt als ik HR-mensen spreek uit deze regio’s, is dat de krapte aan (proces)technici op de arbeidsmarkt zeer lokaal lijkt te zijn. In de Moerdijk en Drechtsteden kan men relatief eenvoudig jongeren interesseren voor de techniek en aan technisch personeel komen. In Vlaardingen en Schiedam geldt min of meer hetzelfde. Terwijl in de Botlek en Europoort bedrijven meer moeite moeten doen om jongeren te interesseren voor een baan in de techniek.

De oorzaak lijkt zich niet in de soort industrie of functies te liggen, deze is in alle industriële gebieden dezelfde; chemie/petrochemie.

Regionale betrokkenheid

Wat wel een verschil is de ligging ten opzichte van de woongebieden en daarmee de betrokkenheid van de bewoners bij de industrie. Veel werknemers in het Rotterdamse havengebied komen van de Zuid-Hollandse eilanden Voorne-Putten.

De industriële gebieden van Drechtsteden, Moerdijk, Vlaardingen, Schiedam liggen tegen woongebieden aan. Terwijl in Rotterdam de afstand die je moet overbruggen om in de buurt van de Botlek en Europoort te komen vele kilometers is.

Niet vreemd dat werken in het Rotterdamse havengebied voor jongeren een optie is waar ze niet direct aan denken.

Geplaatst in Arbeidsmarkt, Ontwikkelingen, Rotterdamse havengebied, Vergrijzing & ontgroening | 4 reacties

Gebrek aan (proces)technici in Rotterdamse havengebied – de invloed van ouders.

Posted on 20 december 2011 

In de discussies hoe jongeren te interesseren voor de techniek wordt de invloed van de ouders ernstig onderschat.

Beeldvorming

De ouders van leerlingen die voor de keuze van een beroepsopleiding staan hebben een leeftijd tussen 30 en 45 jaar. De grootouders van de deze leerlingen zullen ongeveer 50-65 jaar zijn. Grootvaders die 40 jaar geleden in de haven hebben gewerkt kennen de haven van de zware arbeid en lage lonen. Verhalen die het beeld over de haven van de huidige generatie ouders heeft gevormd. Een hele generatie heeft dus te horen gekregen hoe zwaar, onderbetaald en vies het werk in de haven is. Een hele generatie Nederlanders maar ook een hele generatie allochtonen die als gastarbeider naar Nederlands zijn gekomen om in de haven te werken.

Afstand

Gezien de grote afstand tussen Rotterdam en de haven, komen de meeste mensen alleen op weg naar het strand door het Rotterdamse havengebied. De pluimen, vlammen en vieze lucht versterken het beeld dat ze hebben meegekregen. De calamiteiten en lekkages die zo nu en dan plaatsvinden helpen ook niet mee de beeldvorming van het Rotterdamse havengebied te veranderen.

Integrale aanpak

Om jongeren voor werk in het Rotterdamse havengebied te interesseren zul je dus ook de grootouders en ouders actief moeten betrekken. Ook hen laten zien dat het beeld wat zij van de haven hebben niet meer overeenkomt met de realiteit.

Mijn stelling wordt gevoed door het feit dat veel nieuwe werknemers in het Rotterdamse haven gebied familieleden hebben die er al werken of juist familieleden hebben zonder enige binding met de haven. Ze worden door de positieve verhalen, doorgroeimogelijkheden en goede salarissen geïnteresseerd of ontwikkelen zelf een beeld van het werk in de haven.

De hedendaagse aanpak van de vergrijzing en het interesseren van jongeren voor de techniek doet mij denken aan; het trekken aan gras en dan maar zien of het harder gaat groeien. Terwijl het gras woekert met de juiste hoeveelheid voeding, water en licht.

Hoe lossen we het tekort aan (proces)technici in het Rotterdamse havengebied op?

Hoe lossen we het tekort aan (proces)technici in het Rotterdamse havengebied op? Deel 2. Lees meer op bit.ly/rOPjLa

Gebrek aan (proces)technici in Rotterdamse havengebied – lokaal...

Binnen Zuid-Holland en Brabant zijn er diverse industrieclusters waar behoefte is aan  (proces)technisch personeel. Denk hierbij aan de Moerdijk, Drechtsteden en het Rotterdamse havengebied

Wetering Rotterdam

Wetering Rotterdam is met spoed opzoek voor haar afdeling scheep reparatie naar een projectleider / superintendent. Interesse in een enerverende baan neem dan contact op via pz@weteringrotterdam.com